ปทุมกุมารชาดก (Padumakumara Jataka)

ปทุมกุมารชาดก

ในยุคอันไกลโพ้น เมื่อครั้งที่พระโพธิสัตว์ทรงดำรงอยู่ ท่านได้บังเกิดเป็นบุตรของพระเจ้าพรหมทัตต์ กษัตริย์ผู้ทรงธรรมแห่งกรุงพาราณสี พระนามว่า ปทุมกุมาร

ปทุมกุมารทรงมีรูปโฉมงดงามราวกับดอกบัวแรกแย้ม มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดเหนือกว่ากุมารทั้งปวง ทรงได้รับการศึกษาอบรมอย่างดีเลิศจากเหล่าครูบาอาจารย์ผู้ทรงภูมิ

เมื่อเติบใหญ่ขึ้น ปทุมกุมารทรงเป็นที่รักใคร่ของพระบิดาและเหล่าอาณาประชาราษฎร์ พระองค์ทรงมีความใฝ่ฝันที่จะปกครองแผ่นดินด้วยความยุติธรรม และนำพาประชาชนไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง

แต่ทว่า โชคชะตาได้เล่นตลก วันหนึ่ง พระราชาทรงประชวรหนัก จนแทบจะสิ้นพระชนม์

เหล่าเสนาบดีและข้าราชบริพารต่างพากันร้อนใจ และได้ปรึกษากันว่า “ขณะนี้พระราชาทรงประชวรหนัก หากพระองค์สิ้นพระชนม์ไป ใครเล่าจะขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์?”

ในบรรดาโอรสของพระเจ้าพรหมทัตต์ มีอยู่พระองค์หนึ่งซึ่งมีจิตใจอันโหดร้ายและเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน พระองค์มีนามว่า อรุณกุมาร อรุณกุมารทรงเห็นแก่ตัว และปรารถนาในอำนาจ

อรุณกุมารได้แอบไปพูดคุยกับเหล่าเสนาบดีผู้มีอิทธิพล “ท่านทั้งหลาย หากพระบิดาของเราสวรรคต ข้าพเจ้าควรจะเป็นผู้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์มิใช่หรือ? ข้าพเจ้าเป็นโอรสองค์โตนะ!”

เหล่าเสนาบดีบางส่วนที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน ได้ให้การสนับสนุนแก่อรุณกุมาร

ในขณะเดียวกัน ปทุมกุมารก็ทรงทราบถึงแผนการอันชั่วร้ายของอรุณกุมาร พระองค์ทรงห่วงใยในความสงบสุขของบ้านเมือง และทรงเกรงว่าหากอรุณกุมารได้ขึ้นครองราชย์ แผ่นดินก็จะเต็มไปด้วยความเดือดร้อน

เมื่อพระเจ้าพรหมทัตต์ใกล้จะสิ้นพระชนม์ พระองค์ได้เรียกปทุมกุมารมาเข้าเฝ้า “ลูกรักเอ๋ย บัดนี้พ่อกำลังจะสิ้นอายุขัย พ่อรู้ดีว่าลูกคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดที่จะสืบทอดราชบัลลังก์ พ่อฝากบ้านเมืองนี้ไว้กับลูกนะ”

ปทุมกุมารทรงรับพระดำรัสด้วยความเคารพ และทรงให้คำมั่นว่า “พะย่ะค่ะ ลูกจะปกครองแผ่นดินด้วยทศพิธราชธรรม เพื่อให้ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุข”

ทันทีที่พระเจ้าพรหมทัตต์สิ้นพระชนม์ อรุณกุมารพร้อมด้วยสมุนบริวาร ได้บุกเข้าวังหลวง และจับกุมปทุมกุมาร

“เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะขึ้นครองราชย์!” อรุณกุมารตะโกนใส่ปทุมกุมาร “ข้าต่างหากที่เป็นโอรสองค์โต!”

ปทุมกุมารทรงพยายามอธิบาย แต่ก็ไม่เป็นผล อรุณกุมารทรงสั่งให้นำพระองค์ไปขังไว้ในคุกหลวง

แต่เหล่าข้าราชบริพารที่จงรักภักดีต่อปทุมกุมาร ได้ช่วยเหลือพระองค์ให้หลบหนีออกมาได้

ปทุมกุมารทรงหลบหนีออกจากเมืองพาราณสี ไปอาศัยอยู่ในป่าลึก พระองค์ทรงใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก ทรงอาศัยผลไม้และน้ำในป่าเป็นอาหาร

ในขณะที่อรุณกุมารขึ้นครองราชย์แทน แต่เนื่องจากพระองค์ทรงปกครองด้วยความโหดร้ายและไม่ยุติธรรม ทำให้ประชาชนเดือดร้อน แผ่นดินเกิดความวุ่นวาย

ข่าวความเดือดร้อนของประชาชนได้ไปถึงปทุมกุมาร พระองค์ทรงรู้สึกสงสารและเห็นใจ จึงตัดสินใจที่จะกลับไปทวงคืนราชบัลลังก์

ปทุมกุมารได้รวบรวมเหล่าทหารที่จงรักภักดี และออกต่อสู้กับอรุณกุมาร

การสู้รบดำเนินไปอย่างดุเดือด แต่เนื่องจากปทุมกุมารทรงมีคุณธรรม และมีประชาชนคอยสนับสนุน ทำให้กองทัพของพระองค์มีชัยเหนืออรุณกุมาร

อรุณกุมารถูกจับกุม และถูกลงโทษตามกฎหมาย

ปทุมกุมารได้ขึ้นครองราชย์ตามที่พระบิดาทรงมีพระราชประสงค์ พระองค์ทรงปกครองแผ่นดินด้วยความยุติธรรม นำพาประชาชนไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง

พระองค์ทรงตั้งมั่นในคุณธรรม และไม่เคยลืมเลือนความยากลำบากที่เคยประสบมา

เมื่อสิ้นอายุขัย ปทุมกุมารก็ได้ไปอุบัติในสวรรค์ ทรงได้รับความสุขตลอดไป